W 2011 roku na ekrany kin weszło „Rio” – barwna animacja w reżyserii Carlosa Saldanhy, twórcy „Epoki lodowcowej”, który marzył o tym, by przybliżyć widzom swoje rodzinne miasto. Wymyślił historię o udomowionym ptaku, który wyjeżdża do barwnego Rio de Janeiro i przeżywa wielką przygodę.

Ważnym elementem filmu jest muzyka, która nie pozwala stać w miejscu – mieszanka brazylijskich dźwięków i współczesnego popu. Na soundtracku znajdują się utwory skomponowane przez brazylijską gwiazdę muzyki, Sergio Mendesa, a nad całością czuwał kompozytor John Powell.

Pierwsza część „Rio” zarobiła prawie pięćset milionów dolarów i stała się światowym hitem. Druga część pokazuje życie Blu i Julii, którzy założyli rodzinę, mają trójkę dzieci i mieszkają w Rio. Blu stawia czoło swojemu wrogowi Nigelowi oraz próbuje nawiązać przyjazne stosunki z przerażającym teściem.

Blu i Julia wiodą w Rio szczęśliwe życie. Mają trójkę cudownych dzieci – Bię, która uwielbia czytać i wdała się w tatę, Tiago – najmłodsze z potomstwa, które uwielbia przygody i jest łobuziakiem oraz Carlę – najstarszą córkę, która kocha śpiewa i pragnie być artystką.

Julia dochodzi do wniosku, że dzieci muszą się nauczyć żyć jak dzikie ptaki, dlatego namawia rodzinę na wyprawę do Amazonii. Przyjaciele Blu – Nico, Pedro i Luiz-ostrzegają go przed niebezpieczeństwami, które czyhają w dżungli. Z kolei optymista Rafael namawia go na wyprawę, bo szczęśliwa żona sprawia, że i mąż jest szczęśliwy.

Gdy rodzina trafia do dżungli, poznaje Eduardo – przywódcę stada, który kieruje się żelaznymi zasadami, Mimi – zadziorną siostrę Eduardo, która zawsze mówi to, co myśli, oraz Roberto – czarującego ptaka, który sprawia, że Blu wpada w kompleksy. Główny bohater martwi się, że nie dopasuje się do dziko-żyjących ptaków i straci rodzinę.

Tymczasem Nigel knuje intrygę, by zemścić się na Blu. Pomaga mu Gabi – urocza, ale i trująca żaba, która z miłości do Nigela posunie się do najgorszych czynów.

Reżyser wiedział, że będzie chciał nakręcić drugą część filmu. Zastanawiając się nad fabułą, zadał sobie pytanie : „Co, jeśli Blu i Julia nie są ostatnimi reprezentantami gatunku?” Dlatego postanowił umieścić akcję filmu w dżungli i pokazać, jak bohaterowie się odnajdą poza dużym miastem.